linea
Turbinicarpus horripilus (Lemaire) John & Riha 1983  
linea

N Ficha: 199

Turbinicarpus horripilus

Descarga en formato PDF

 

Colaboradores:

Ignacio Charle

 

 

 

 

 

 

Turbinicarpus horripilus  
  • Mammillaria horripila Lemaire 1838, Echinocactus horripilus (Lemaire) Lemaire 1839, Gymnocactus horripilus (Lemaire) Backeberg 1951, Thelocactus horripilus (Lemaire) Kladiwa & Fitkau 1970, Neolloydia horripila (Lemaire) E.F. Anderson 1986, Bravocactus horripilus (Lemaire) Doweld 1998, Pediocactus horripilus (Lemaire) Halda 1998
  • Thelocactus goldii Bravo 1955, Gymnocactus goldii (Bravo) Y.Itô 1981

Lemaire, Cact. Aliq. Nov. 7, 1838: Fere columnaris, apice simplex, aut aliquando bi vel triceps, (amplius-ne in patria?) virens.

Vertice umbilicato, valde lanato; axillis nudis; areolis ovalibus, lana alba abundanti sed fere statim decidua instructis, supraque aculeorum fasciculos, sicut in echinocactis quibusdam, elongatis; mammillis late ovatis, verticaliter compressiusculis, basi rhomboedris; aculeis quatuordecim vel quindecim, longissimis, rigidissimis, pungentibus, intertextim confertis, radiantibus, rectissimis, am aut vix subrecutvulis, subaequalibus, quatuordecim auf sexdecim lineas longis; uno centrali, longiore, paullo robustiore; griseo-albidis et in juventute fuscescentibus, apice nigricantibus; ad imam plantam mammis sese oblitterantibus, demumque deciduis.

Pauciora hujus distinctissimae plantae specimina advecta fuere a Dom. Desch., quarum pleraque nunc emortua.

Flore adhuc ignoti; altitudo plantae quatuor et plus pollices, duos tresve in diametrum crassa. Hanc inter Mammillarias ob tuberculos in veras mammas elongatos dubitans collocavi, flores e parte tomentosa areolam superante orin suspicans: tunc haec esset echinocactis adjungenda. Utcumque res cecident, de planta ista, sicut de aliis etiam abnormibus, quid de formis ad ordinandas cacteas putandum est?

Hábitat: Valle de Metzitlan, Hidalgo, México